I edycja SKMS

Pierwszy studencki Konkurs Mostów Stalowych odbył się 27 kwietnia 2012 roku w Politechnice Wrocławskiej. Jego organizacją kierowała grupa studentów zrzeszonych w Uczelnianej Organizacji Studenckiej Aktywni Budowniczy.

Celem konkursu było zaprojektowanie i skonstruowanie najbardziej wytrzymałego modelu mostu stalowego. Naszą uczelnię reprezentował zespół studentów z koła naukowego Projektowania Konstrukcji Stalowych pod kierownictwem dr inż. Michała Gajdzickiego w składzie: Jakub Mikołajewski, Konrad Wojajczyk, Paulina Zawadzka, Joanna Członka, Piotr Masłowski, Witold Więckowski.

kms drużyna

Zespół w prawie pełnym składzie, razem z opiekunem

Charakterystyka modeli:

Głównymi elementami nośnymi wszystkich obiektów były dźwigary kratownicowe, co jest naturalną konsekwencją narzuconych wymagań dotyczących materiału, rozpiętości i sposobu obciążenia.

konkurs motów salowych most

Most wykonany przez naszą reprezentację

We wszystkich modelach zastosowano parę dźwigarów o pionowej płaszczyźnie; jedynym wyjątkiem był model zespołu Politechniki Gdańskiej, w którym przyjęto dźwigary odchylone od pionu i stykające się ze sobą w środku rozpiętości. Ponadto konstrukcje mostów tworzyły: stężenia poprzeczne (poziome i pionowe), obciążana poprzecznica przęsłowa oraz elementy węzłowe i podporowe. Przekroje poprzeczne poszczególnych prętów przyjmowano jako pełnościenne rurowe (okrągłe RO, kwadratowe RK lub prostokątne RP), otwarte (kątowniki L lub dwuteowniki IPE, IPN lub HEA) i pełne (płaskowniki BI. lub pręty okrągłe PO). Zgodnie z regulaminem, konstrukcje składały się z prefabrykowanych (z zastosowaniem spawania) segmentów montażowych łączonych wzajemnie za pomocą połączeń śrubowych.

W naszym moście zastosowaliśmy, jako elementy pasa górnego i krzyżulców, rury kwadratowe, natomiast jako elementy pasa dolnego rury kwadratowe i kątowniki równoramienne. Podczas projektowania staraliśmy się w jak największym stopniu brać pod uwagę późniejszy, jak najprostszy i najszybszy montaż. Niewielkie i lekkie elementy łączyliśmy w zespoły chcąc zminimalizować ilość połączeń śrubowych. Jako jedyni zdecydowaliśmy się na łączenie zakładkowe typu „rura w rurę” w pasie górnym, co miało przyspieszyć montaż konstrukcji, a okazało się później „piętą achillesową”.

konkurs motów salowych model

Widok aksonometryczny mostu

Podczas konkursu było możliwe jednoczesne obserwowanie zmagań drużyn montujących swoje modele oraz grup oczekujących na wyniki badań laboratoryjnych. W tym celu na dziedzińcu Centrum Studenckiego ustawiono scenę wraz z telebimem, na którym transmitowano obraz z laboratorium badawczego, a także obraz trybuny dla widzów.

Wyniki:

Wynik końcowy każdej z drużyn był wypadkową kilku elementów: czasu montażu, masy konstrukcji oraz maksymalnej siły uzyskanej w trakcie obciążania.

kms wyniki

Nasz zespół zajął niestety niechlubne przedostatnie miejsce w klasyfikacji ogólnej. Zniszczenie naszego mostu nastąpiło z powodu wyboczenia giętnego jednego z krzyżulców, co wynikało z obrotu węzła łączącego ten krzyżulec z pasem górnym. Błędem naszym była decyzja o wykonaniu połączeń zakładkowych „rura w rurę”, które miały zbyt duże luzy montażowe. Pozwoliło nam to zająć pierwsze miejsce w kategorii czas montażu, ale zepchnęło nas daleko w ogólnej klasyfikacji.